Με τον Β. Πέππα, ο Γ. Κούκιος συνεργαζόταν ήδη από το 1982 στο «Συν Ένα - jazz club» του Σπύρου Χατζηνικολάου όπου οι τρεις τους ως «Οκτάνα» παρουσιάζανε δικές τους συνθέσεις και τραγούδια με αρκετή δόση jazz στο συνολικό ύφος και πάντα ελληνικούς στίχους, κυρίως ποίηση του Γ. Κ. Με τους «Οκτάνα» συνεργάζονταν κατά καιρούς πολλοί μουσικοί όπως: Ντίνος Αποστόλου, Πάνος Γκέκας, Μάκης Αναστασόπουλος, Ζαφείρης Τσίναλης, Μιχάλης Βερναρδάκης, Νίκος Σιδηροκαστρίτης, Γιώργος Μακρής, και αργότερα ο Γιώργος Δημητριάδης που δισκογράφησε τα τραγούδια που είχε συνθέσει ο Σ. Χατζηνικολάου για τους «Οκτάνα» (μαζί με κάποια νεώτερα απετέλεσαν το υλικό του δίσκου «Φύσα το καλάμι σου» όπου συμμετείχε και ο Γ.Κ. ως ερμηνευτής σε δύο κομμάτια, και ως στιχουργός με τις "βέβηλες, βαθειές ρυτίδες"). Τέσσερα από εκείνα τα τραγούδια της παραγωγής της περιόδου ’82-‘85 των Οκτάνα στο περίφημο πιά jazz/club Συν-Ένα, προκρίθηκαν στους 3ους Αγώνες Τραγουδιού της Κέρκυρας που δημιούργησε ο Μάνος Χατζιδάκις, αγώνες όμως που τελευταία στιγμή ακυρώθηκαν... Οι «Οκτάνα» ηχογραφούσαν τις δεκάδες παραστάσεις τους και στόχευαν να δισκογραφήσουν στην Λύρα κ.α. –ελπίδα που ναυάγησε πολλές φορές πάνω στις υπερφίαλες υποσχέσεις ή την ειρωνική αδιαφορία των εν Ελλάδι εταιρειών δισκογραφίας-. Την ίδια περίπου περίοδο, ο Μ. Βερναρδάκης, μαζί με τον Ν. Σιδηροκαστρίτη, τον Β. Πέππα κ.α. είχαν σχηματίσει ένα άλλο πρωτοποριακό μουσικό σχήμα την «Ωχρά Σπειροχαίτη».
Οι «MOREL» δημοσίευσαν 2 ολοκληρωμένες εργασίες -μέρη μιας τριλογίας που γράφτηκε από τον Γιώργο Κούκιο στο διάστημα 1985/ ‘86-. Η τριλογία δεν ολοκληρώθηκε ποτέ δισκογραφικά, και η συμπαραγωγή που δημοσιεύθηκε έγινε με την συνδρομή της «Ano Kato Records».
Ο 1ος δίσκος «10000 Μέρες από ‘δώ…» κυκλοφόρησε τον Απρίλη του 1987, μετά από δυο χρόνια ηχογραφήσεων (studio Syn Ena), ανακατατάξεων μελών, περιπετειών υγείας κλπ. Στα περιοδικά και στις εφημερίδες, οι κριτικές διθυραμβικές. Ο δίσκος ανακηρύσσεται από περιοδικά και τους πιό έγκυρους μουσικοκριτικούς ως ο καλύτερος Post New Wave με Ελληνικό στίχο, η δε πρωτότυπη για την εποχή παρουσίασή του (εξώφυλλο, ένθετο βιβλίο με ποίηση, φωτογραφίες και σκίτσα) είναι απολύτως πρωτοποριακή κι αποσπά επαίνους από παντού ανοίγοντας νέο κεφάλαιο στην ελληνική δισκογραφία. Στον δίσκο παίζουν οι: Μ. Βερναρδάκης (ηλ. Κιθάρα), Β. Πέππας (Μπάσο), Ν. Σιδηροκαστρίτης (Τύμπανα), Γιώργος Κούκιος (Κιθάρες, Φωνή, Σύνθεση, Στίχοι, Επιμέλεια) ενώ συνεργάζονται οι : Σπ. Χατζηνικολάου (Κιθάρες, Τύμπανα, φροντίδα παραγωγής και φυσικά ως ηχολήπτης), Ζαφείρης Τσίναλης (Τύμπανα), Γιώργος Μακρής (Σκίτσα), Άννα Μαρία Βούκια (Σύνθεση κι Εφαρμογή εξωφύλλου), Γιώργος Τσακαλίδης (Παραγωγή).
Το διάστημα 1986 - 1988 οι «MOREL» παίζουν σε όλα τα στέκια της εποχής -είτε μόνοι είτε με άλλους καλλιτέχνες και γκρούπ- (Παύλος Σιδηρόπουλος, Δημήτρης Πουλικάκος & Αδέσποτα Σκυλιά, Winter Watercolours, No Mans Land, Εκών Άκων, Λευκή Συμφωνία, Antitropau Council, Villa 21, Last Drive, Μωρά στη Φωτιά, Noise Promotion κ.α).
Ο 2ος δίσκος των «MOREL» «Βουβά Τοπία» σε σύνθεση Γιώργου Κούκιου, κυκλοφόρησε το 1988, ηχογραφήθηκε σε 144 ώρες (στο studio Tracks, με ηχολήπτες τον Φρ. Σοφτά, τον Γιώργο Καρυώτη & τον Γιώργο Ανδρέου) βάσει αυστηρού προγράμματος, χωρίς καμία απώλεια χρόνου, κανένα πρόβλημα ανακατατάξεων αντίθετα με τον πρώτο. Στο συγκρότημα προστέθηκαν ο Γιώργος Ανδρέου (Sampler, πιάνο) και ο Γιώργος Τασούλας (που αντικατέστησε τον Β. Πέππα στο Μπάσο), ενώ συμμετείχε ήδη από τα lives του 1987 και η Θάλεια Μπίστικα (Φωνή). Ο Β. Πέππας σταμάτησε να συνεργάζεται με τους Morel από τα μέσα του 1987. Ο δίσκος ολοκληρώθηκε με συμπαραγωγό την Ano Kato Records. Ο δίσκος περιείχε ένθετο ένα λιμπρέτο με πεζογραφικούς σχεδιασμούς του συνθέτη. Το πρωτοποριακό (και πάλι) εξώφυλλο, στήθηκε από την Λίνα Μπέμπη.
Οι κριτικές και πάλι διθυραμβικές στα μέσα ενημέρωσης, τα κομμάτια τους ακούγονται σε εκπομπές στο ραδιόφωνο, τα μέλη του καλούνται συνεχώς σε συνεντεύξεις κλπ. Το συγκρότημα προτάθηκε παμψηφεί να εκπροσωπήσει στο τμήμα της Σύγχρονης Μουσικής την Ελλάδα στην επερχόμενη (Δεκ. 1988) Biennale στην Bologna. Το LP «Βουβά Τοπία» θεωρείται από πολλούς ως μοναδικό στο είδος του. Το 1993 διδάσκεται ως δείγμα Σύγχρονης Μουσικής στο Πανεπιστήμιο της Βοστόνης. Στην ΕΡΑ2, καλύπτει μουσικά τα δελτία ειδήσεων. Πολλά κομμάτια ανοίγουν εκπομπές της ανερχόμενης –τότε- ιδιωτικής ραδιοφωνίας. Το ίδιο γίνεται και με χορογραφίες διαφόρων καλλιτεχνών, εκθέσεις ζωγραφικής καθώς και διάφορες διαφημίσεις που χρησιμοποιούν αυτό το υλικό για μουσική επένδυση. Το 1999, τα «Βουβά Τοπία» συγκαταλέγονται στον κατάλογο με τα καλύτερα 100 LP όλων των ειδών και όλων των εποχών στην Ελληνική Δισκογραφία ως το 2000. Το LP «Βουβά Τοπία» δεν κυκλοφόρησε ποτέ σε cd, για άγνωστους –ακόμη- λόγους.
Η πρόκληση της Biennale υπήρξε η αρχή του τέλους των «MOREL». Από τη στιγμή που κυκλοφόρησε ο 2ος δίσκος τη θέση του Γ. Τασούλα στο μπάσο πήραν διαδοχικά ο Γ. Κώστογλου και τελικά ο Βαγγέλης Κοντόπουλος. Άρχισε μια πορεία δύσκολη με καθημερινές πρόβες εν μέσω συχνών διαξιφισμών για θέματα μουσιών επιλογών σχετικά με το τελικό ύφος της παράστασης. Οι εναλλαγές αυτές καθώς και η απομάκρυνση από την αρχικά προταθείσα παράσταση που θα παρουσιαζόταν στην Bologna με τίτλο «Πολύγλωττον» (μουσική, τραγούδια, απαγγελία, χορός, ταυτόχρονη προβολή films δικής μας παραγωγής) έχουν τη ρίζα τους στις εξαιρετικά διαφορετικές τάσεις όλων που δεν ήταν πάντα μόνον δημιουργικές. Απεδείχθησαν δυστυχώς κι αυτοκαταστροφικές. Την επομένη της επιστροφής από την Ιταλία οι «MOREL» (Δεκ. 1988) λειτουργούσαν ήδη ως μπάντα-φάντασμα.
Απέμενε μονάχα μια λύση δραστική (που είχε λειτουργήσει τις προηγούμενες φορές διεξοδικά και κυρίως δημιουργικά): η ηχογράφηση ενός 3ου δίσκου. Τα μέλη δέχτηκαν μετά από τεράστιες προσπάθειες των Γ.Κ. & Μ.Β . Όλα έτοιμα, προγραμματισμένα για τις ηχογραφήσεις ενός ακόμα προοδευτικού υλικού που υπερέβαινε τις δυό ώρες μουσικής και τραγουδιών, και μάλιστα πολυσυλλεκτικού αφού θα πρόσφεραν δικές τους συνθέσεις και άλλοι πέραν του Γιώργου Κούκιου. Την επομένη του 1ου πάρτυ γνωριμίας που έκανε στην Ελλάδα το MTV κάπου στη Φιλοθέη, οι Morel έμπαιναν στο studio για λογαριασμό της εταιρείας Penguin (4 Δεκ. 1989)… Ένα αυτοκινητιστικό δυστύχημα δεν επέτρεψε τίποτε από όλα αυτά. Ο Μιχάλης τραυματίστηκε σοβαρά. Ο Κούκιος πιο ελαφρά. Η κατάστασή του Μ. Βερναρδάκη επιδείνωσε την ήδη ταλαιπωρημένη υγεία του (υπέφερε από μεσογειακή αναιμία). Αναβολή των ηχογραφήσεων, αργή ανάρρωση… "…ο καιρός κυλάει αργά…"
Δυόμιση χρόνια μετά ο Μιχάλης πέθαινε από καρδιακή ανεπάρκεια. Είχε φτάσει στο όριο που επιτρέπει η διαρκής αιμοκάθαρση.
Ένα κομμάτι των Morel έφυγε για πάντα μαζί του "...Δίπλα σε πέταγμα πουλιών…"... Το συγκρότημα ήταν παρελθόν, αφήνοντας ως κληρονομιά 2 LP, 5 συμμετοχές σε συλλογές, 1 soundtrack, 50 live εμφανίσεις, διαφημιστικά, πολλά κομμάτια στο 4κάναλο ή στο συρτάρι, πολλές υποσχέσεις, πολλά όνειρα, ανεκπλήρωτα…
…
Το 1993, ο Γ. Κούκιος ξαναμάζεψε τους προαναφερθέντες για την δισκογράφηση ενός προσωπικού δίσκου αφιερωμένου στον Μιχάλη Βερναρδάκη. Κάποια από τα τραγούδια του δίσκου «Χώμα, Σελήνη και Νερό» αποτελούν μέρος του τρίτου δίσκου ων Morel που δεν ηχογραφήθηκε ποτέ. Στους μουσικούς που συνέπραξαν στον δίσκο, προστέθηκαν ο Χρίστος Χατζηστάμου, ο Φώτης Μυλωνάς κι ο Σωκράτης Γανιάρης. Οι τρεις αυτοί μουσικοί, μαζί με τον Γιώργο Κούκιο και τον Δημήτρη Καρλατήρα, ξανάπαιξαν τα έργα των Morel μαζί με τα καινούργα τραγούδια του Γ.Κ. σε ελάχιστες εμφανίσεις το 1993 στη Θεσσαλονίκη και την Αθήνα.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου